Biczogon jest jaszczurką należącą do rodziny agam (Agamidae), w obrębie gatunku wyróżnia się trzy podgatunki:

1. U. aegypticus aegypticus
2. U. aegypticus microlepis
3. U. aegypticus leptieni

Dorasta do 65cm, ale niektóre źródła podają, że w naturze dorastają do 110cm. Samce są większe od samic. Ciało biczogona jest krępe, głowa jest wybitnie zaokrąglona, oczy posiadają okrągłą śrenice. Zwężenie szyjne jest wyraśnie zaznaczone. Tułów jest silnie spłaszczony. Biczogony mają masywny, najeżony wysokimi i ostro zakończonymi łuskami, które układają się w regularne pierścienie. Ogon stanowi 1/3 długości ciała. Pozostałe łuski są małe i stosunkowo gładkie. Zabarwienie grzbietu jest szaro-oliwkowo-brązowe z licznymi żółtawymi plamkami. Osobniki podgatunku U. a. microlepis mają nieco większe łuski na bokach ciała i są jaśniejsze. Niektórzy badacze postulują o uznanie obu podgatunków jako odrębne gatunki.

Zamieszkuje tereny półpustynne piaszczysto kamieniste, porośnięte skąpą roślinnością. Mimo ociężałej i niezgrabnej postaci sprawnie ryją w twardym gruncie długie chodniki służące im za schronienie. Mogą one mieć do 3m długości i 1,5m szerokości. Są aktywne w ciągu dnia, ale godziny największych upałów spędzają w ukryciu.

Rodzaj diety zależy od wieku. Na pokarm młodych osobników składają się głównie owady, ale z wiekiem pokarm staje się coraz bardziej wegetariański. Osobniki dorosłe odżywiają się zeschłymi i twardymi pędami roślin. Zmiana rodzaju pożywienia zwierzęcego na roślinny następuje w związku ze zmianą uzębienia. Przednie zęby w szczęce wypadają i zastępuje je dłutowaty wyrostek kości międzyszczękowych, na żuchwie zaś przednie zęby ulegają w trakcie wzrostu stopniowemu stapianiu w jedną płytkę. Tak zdeformowane uzębienie nadaje się tylko do zrywania pędów roślinnych. Pokarm nie zostaje rozdrobniony tylko połknięty w całości. Biczogony potrafią bardzo dobrze wykorzystywać wodę zawartą w zjedzonych roślinach. Wykorzystują także wodę powstała w czasie metabolizmu tłuszczy, których duże zasoby zawarte są pod skórą, głównie w ogonie. Jaszczurki te mogą się obywać bez picia przez długie miesiące, a nawet lata.

Biczogon jest gatunkiem jajorodnym. Samica może złożyć do 20 jaj, które zakopuje w ziemi. Inkubacja trwa w temperaturze około 32°C około 100 dni. Małe po wykluciu maja 6-10cm.

W hodowli wymaga horyzontalnego terrarium w typie pustynnym, o wymiarach dna minimum 100x100cm. Dno powinna pokrywać gruba warstwa podłoża, ażeby umożliwić biczogonowi kopanie. Wystrój tworzymy z kamieni, konarów. Rośliny są raczej niewskazane, gdyż będą podgryzane przez jaszczurki. W terrarium można umieścić basen, ale w większości przypadków zostanie szybko zasypany przez przekopujące podłoże jaszczurki.

Temperatura w terrarium powinna wynosić 30-35°C, a lokalnie nawet do 40-45°C. W nocy powinna spadać do 18-20°C. Wymagane w terrarium jest śródło promieniowania UV, a w ciepłe letnie dni wskazane jest wystawianie jaszczurek na działanie promieni słonecznych. Codziennie jeden raz powinniśmy zraszać terrarium ciepłą wodą.

W hodowli żywimy młode głownie owadami (świerszcze, larwy much, mączniaki, karaczany, surowe mięso), ale dodajemy także pokarm roślinny. Wraz z wiekiem zmieniamy stosunek karmy zwierzęcej do roślinnej i dorosłe osobniki żywimy już wyłącznie roślinami, zarówno świeżymi warzywami i owocami jak i w formie suszonej.