Biczogon malijski (Uromastyx dispar maliensis JOGER & LAMBERT 1996)

Nadrzędna kategoria: Jaszczurki (Sauria)

Kategoria: Agamy (Agamidae)

Opublikowano: niedziela, 06, listopad 2005 02:00

Leon

	Informacje podstawowe
	Nazwa łacińska	Uromastyx maliensis
	Nazwa polska	Biczogon malijski
	Nazwa angielska	Mali uromastyx, Sudan Mastigure
	Nazwa niemiecka	Südsaharische Dornschwanzagame
	Nazwa czeska	Trnorep súdánský
	Rozmiary	do 40cm
	Terrarium	150/70 podstawy
	Długość życia	około 15 lat
	Aktywność	dzienna
	Temperatura	35-45°C, na wyspie ciepła 55°C
	Wilgotność	ok. 30%
	Pokarm	młode: mieszany, dorosłe: roślinny
	Polecany dla	średnio- zaawansowanych
	Dymorfizm płciowy	widoczny u dorosłych osobników
	Stan prawny	CITES: TAK UE: TAK Rejestracja: TAK (stan na 12.07.2010 )
	Synonimy	Uromastyx dispar maliensis
	Występowanie	Mali, Algieria
	Uwagi	Uwaga na wilgotność w terrarium

Informacje ogólne:
Uromastyx maliensis jest jednym z większych biczogonów. Dorasta do około 40 cm(w naturze więcej). Jest wyjątkowo ciekawie ubarwiony. Ciało jest najczęściej czarne, z pięknym żółto-zielonkawym grzbietem. Biczogon malijski, jak sama nazwa wskazuje, występuje głównie w Mali oraz Algierii południowo-zachodniej. Jest to stosunkowo często spotykany gatunek w terrariach na zachodzie, gdzie można go zakupić w cenach od 50$ do 125$ za wyjątkowo piękne osobniki. Owe piękne ubarwienie posiadają najczęściej samce. Środowisko życia tego biczogona jest typowo pustynne. Wysokie temperatury i wilgotność nawet w granicach 20%, to idealne warunki do życia tych fascynujących gadów.

Żywienie:
Jak inne gatunki biczogonów, te żywią się głównie zeschniętymi roślinami pustynnymi. Stąd też czerpią skąpe ilości wody, które w zupełności wystarczają im do przeżycia. W warunkach domowych powinno żywić się je przede wszystkim mleczem - jest on idealnym pokarmem dla wszystkich zwierząt roślinożernych. Podajemy liście i kwiaty mlecza. Ponadto dietę urozmaicamy w koniczynę, suszone pokrzywy, rzeżuchę, pietruszkę, bazylię, melisę, lubczyk, rozmaryn, cykorię, tartą marchewkę. Konieczna jest obecność miski z ziarnami np. dla ptaków. Jest to suchy pokarm, który biczogony będą podjadać w razie braku świeżych, czy też suszonych liści lub po prostu jako uzupełnienie. Daje się takie ziarna, jak pszenica, żyto oraz wiele innych typu kukurydza, słonecznik, ryż, soczewica, suchy groch, soczewica czerwona. Oczywiście należy podawać dodatki witaminowe (mniej przy dostępie do słońca i urozmaiconej diecie) oraz sepię np. dla ptaków. Młode preferują dodatek zwierzęcy w diecie, który powinien wynosić od 30 do 50% podawanego pokarmu. Z czasem owady powinny być wykluczane z diety, aż do pełnego lub znacznego wegetarianizmu. Szczegóły dt. roślin jadalnych w temacie: terrarystyka.pl/index.php?option=com_kun...;catid=134&id=60

Terrarium:
Terrarium powinno być typu pustynnego o podstawie 150x70 i do 1m. wysokości. Mile widziane zagospodarowanie ściany (skałki, półki, jaskinie). Obowiązkowa lampa UV o spektrum minimum 10.0 lub stosowanie Ultravitalux (w przypadku oswojonych osobników) co 2-3 dni, przez około 20 minut. Oświetlenie powinno być włączone 12-14 godzin na dobę. Temperatura powinna się wahać od 35 stopni w zimnej części terrarium do 55 na wyspie ciepła. Zalecane jasne oświetlenie. W przypadku biczogonów obecność miski z wodą nie jest konieczna, a wręcz zabroniona. Gady będą zasypywać miskę piaskiem, a szybko parująca woda błyskawicznie podniesie wilgotność, co doprowadzi do chorób skóry. Podłoże może stanowić glina, w której biczogony będą kopać nory.

Zimowanie:
Biczogony są trudnym gatunkiem do przeprowadzenia pełnego zimowania. Jeśli masz wątpliwości co do stanu zdrowia biczogona, zimowanie nie powinno być wprowadzane w życie. Niektórzy zalecają obniżenie temperatury jedynie o 5-10 stopni, co skutecznie doprowadza do rozmnażania. Pełne zimowanie obejmuje obniżenie temperatury do około 25 stopni i całkowite zaprzestanie podawania pokarmu. Jednak to może łatwo zakończyć się śmiercią i jest zalecane jedynie dla doświadczonych hodowców, chcących maksymalnie odwzorować naturalne warunki w terrarium. Zimowanie powinno trwać od 2 do 3 miesięcy, od listopada do stycznia. Po zimowaniu biczogony najczęściej przystępują do rozmnażania.

Rozmnażanie:
Po zimowaniu biczogony przystępują do kopulacji. Samica składa do wilgotnego piasku 10 do 24 jaj. Jaja powinno się inkubować w temperaturze 30-32 stopni. Małe jaszczurki z rodzaju Uromastyx lęgną się po 75-100 dniach. Młode powinny być odchowane w osobnym terrarium, z dużą ilością kryjówek. Jako bezpieczne podłoże zalecane są gazety lub ręczniki papierowe. Stosuje się też ściółkę z ziaren omawianych w dziale żywienie. Jest to bezpieczne podłoże i jednocześnie pewny pokarm, jednak w tym wypadku należy bardzo dbać o higienę i usuwanie odchodów, ze względu na ryzyko zjadania własnych odchodów.

Choroby:
Wszystko co dobre, kiedyś się skończy. U biczogonów także występują problemy, z których najczęstsze to roztocza, pasożyty i kłopoty skórne związane z wilgotnością.
Pasożyty najczęściej przysparzają kłopotów biczogonom z odłowu. Nieświadomy niczego właściciel utrzymuje swojego podopiecznego w dobrym zdrowiu. Do czasu... Najczęściej tym czasem jest zimowanie. Wówczas pasożyty mają dużo czasu na rozmnożenie się. Badania na obecność pasożytów są konieczne- robimy je po zakupie, co rok/pół roku (przed zimowaniem). W ten sposób upewniamy się, czy wszystko jest w porządku. W przypadku obecności niechcianych żyjątek, stosujemy terapię zaleconą przez doświadczonego weterynarza.
Roztocza... Utrapienie każdego terrarysty. Powinniśmy jak najszybciej zdezynfekować terra i zastosować leczenie przy pomocy odpowiednich preparatów.
Choroby skórne - pojawiają się najczęściej po niewłaściwym spryskiwaniu terrarium lub umieszczeniu w nim dużej ilości wody, która szybko paruje w gorącym środowisku. Konsekwencją są najczęściej grzyby i stany zapalne skóry. Czym prędzej udajemy się do weterynarza po odpowiedni środek i usuwamy wilgoć z terrarium. Nieleczone są prostą drogą do śmierci...
Zaparcia jaj. Jeśli samica nie będzie miała miejsca na złożenie jaj ciąża może się przedłużyć do momentu, gdy jaja zostaną zatrzymane w ciele samicy. W tym wypadku najczęściej konieczna jest operacja. Gdy zobaczymy, że termin składania jaj niebezpiecznie się przedłuża, a samica marnieje w oczach należy jak najszybciej udać się do doświadczonego weterynarza, który ewentualnie będzie w stanie przeprowadzić ww. zabieg.
Krzywica - pojawia się przy niedostatecznej ilości wapnia w diecie, używania zużytej lampy UV lub co gorsza jej braku. Wówczas należy skonsultować się z weterynarzem i ewentualnie wymienić starą lampę UV na nową. Jeśli weterynarz nie zastosuje zastrzyków należy zwiększyć ilość wapnia w diecie.

Autor: Kamil Grudziński