Agama niebieskogardła (Acanthocercus atricollis SMITH, 1849)

Nadrzędna kategoria: Jaszczurki (Sauria)

Kategoria: Agamy (Agamidae)

Opublikowano: wtorek, 11, maj 2010 17:31

	Informacje podstawowe
	Nazwa łacińska	Acanthocercus atricollis
	Nazwa polska	Agama niebieskogardła
	Nazwa angielska	Black-necked agama, Southern Tree Agama, Blue-throated Agama
	Nazwa niemiecka	Blaukehlagame
	Nazwa czeska	Agama stromová
	Rozmiary	do 35cm
	Terrarium	o układzie pionowym 100/60/120cm
	Długość życia	około 10 lat
	Aktywność	dzienna
	Temperatura	od 25 do 35°C pod promiennikiem nawet 40°C
	Wilgotność	około 30%, czasem podnieść poprzez spryskiwanie
	Pokarm	zwierzęcy z dodatkiem roślinnego
	Polecany dla	średnio zaawansowanych
	Dymorfizm płciowy	widoczny
	Stan prawny	CITES: NIE UE: NIE Rejestracja: NIE (stan na 11.05.2010 )
	Synonimy	Agama atricollis, Stellio atricollis, Laudakia atricollis, Stellio capensis, Stellio nigricollis, Agama cyanocephala, Agama gregorii
	Występowanie	Agama atricollis zamieszkuje tereny od wschodniego wybrzeża Afryki aż do Republiki Południowej Afryki. Tj. ( RPA, Namibia, Botswana, Mozambik, Zimbabwe, Angola, Zambia, Malawi, Tanzania, Kenia, Somalia, Zair, Sudan, Etiopia, Uganda.)
	Uwagi

Podgatunki:
Niezwykle trudno dokonać identyfikacji i systematycznej klasyfikacji poszczególnych gatunków tej odmiany. Poniżej sklasyfikowane podgatunki:
Acanthocercus atricollis atricollis (Smith 1849)
Acanthocercus atricollis gregorio (KLAUSEWITZ 1957)
Acanthocercus atricollis kiwuensis (KLAUSEWITZ 1957)
Acanthocercus atricollis loveridgei (KLAUSEWITZ 1957)
Acanthocercus atricollis minutus (KLAUSEWITZ 1957)
Acanthocercus atricollis ugandaensis (KLAUSEWITZ 1957)

Kolorystyka:
Są to jaszczurki których kolor podstawowy mieści się w tonacji szarości, brązu, beżu i żółci. Ich brzuchy mają barwę znacznie jaśniejszą niż grzbiety. Samce w okresie godów mają intensywnie niebieskie głowy i gardła oraz tej samej barwy końcówki ogonów. Pozostałe części ich ciał są różnej maści ale zawsze mieszczącej się w tonacji od szarości przez brąz i beż do zieleni i żółci. Samice posiadają znacznie mniej intensywne barwy.

Wygląd zewnętrzny:
W przeciwieństwie do wielu innych jaszczurek z rodziny agamowatych, Acanthocercus atricollis posiadają silniej zbudowane ciała, mają otwór uszny większy od otworu ocznego oraz ich ogon stanowi połowę długości ciała (a nie 1,5 długości ciała, jak u popularnych „brodaczy”). Gatunek ten ma duże trójkątne głowy, a ich ciała zdobią łuski przypominające małe kolce.

Wielkość:
Acanthocercus atricollis dorastają maksymalnie do 35 cm Średnio ich wielkość waha się w granicach 20 - 30 cm Połowę długości ich cała stanowi ogon.

Rozróżnienie płci:
Samce są większe od samic, mają grubszy ogon, a w czasie godów posiadają piękne niebieskie ubarwienie.

Długość życia:
Istnieją spore rozbieżności dotyczące tego zagadnienia. W zależności od źródła długość życia tych agam waha się od 6. do kilkunastu lat.

Pożywienie:
Jedzą wszystko to, co inne agamy. W ich menu znajdują się zarówno owady – bezkręgowce, jak i małe kręgowce . Panuje opinia, że atricollis zje prawie wszystko, co posiada sześć lub więcej nóg. Rośliny są także akceptowane jako dodatkowe źródło pokarmu.

Terrarium:
A. atricollis są jaszczurkami typowo nadrzewnymi, dlatego terrarium przeznaczone dla nich powinno mieć minimum 120 cm wysokości. Powinny znajdować się w nim liczne pnie, gałęzie oraz inne solidnie zamocowane gadżety służące jaszczurkom do wspinaczki. Są one bardzo żywotnymi gadami, lubiącymi często przemieszczać się (brykać) po gałęziach, konarach, pniach itp. Dlatego wskazane jest wykonanie dla nich stabilnych półek z gałęzi, po których będą mogły się przemieszczać bez obawy że konstrukcja się rozpadnie. Należy pamiętać o tym, żeby zapewnić Agamom zarówno miejsca w których będą mogły się wygrzewać i obserwować swoje terytorium, ale i takie, w których będą mogły się schronić przed nadmiernym światłem (ciepłem) i intruzami. W tym celu wykorzystać można (nietoksyczne) rośliny, które spełniać mogą potrójna rolę. Są swoistymi parawanami, stanowią elementy dekoracyjne oraz są uzupełnieniem diety (służą jako pokarm).

Podłoże:
Jako podłoże stosować można każdą ze znanych, wykorzystywanych dla agam brodatych ściółek. Spotkałem się z opinią kilku hodowców, którzy odradzali stosowanie piasku, ale znam także kilka przykładów, na fakt, że piasek doskonale sprawdza się jako podłoże dla atricollis. Każdy z przykładów jest indywidualnością i nie można stosować uogólnień w tym przypadku. Doradzam eksperymentowanie polegające na wykorzystaniu kolejno różnych ściółek, w celu sprawdzenia, która z nich wypada najkorzystniej na tle innych.

Temperatura:
Podobnie jak u popularnych „brodaczy” temperatura panująca w terrarium dla agam atricollis powinna wynosi od ok. 25. stopni Celsjusza w najchłodniejszym miejscu do ok. 35 – w najcieplejszym. Ponadto należy pamiętać, aby zapewnić gadom miejsce do wygrzewania, w którym temperatura powinna wynosić ok. 40 stopni. Temperatura nocą w terrarium powinna wynosić ok. 20 stopni, jednak nie powinna spadać poniżej granicy 18 stopni. Temperatury w poszczególnych strefach cieplnych w terrarium regulujemy dzięki umieszczeniu w nich żarówek o odpowiedniej mocy. Można także zastosować do danej żarówki tzw. „ściemniacz”, który będzie służył jako swoisty potencjometr regulujący temperaturę.

Wilgotność:

Wilgotność w dzień powinna wynosić ok 30%, natomiast 2 do 3. razy w tygodniu, najlepiej wieczorem, terrarium powinno się spryskiwać (zraszać) letnią  wodą, podnosząc wilgotność do poziomu 70% . W terrarium można umieścić pojemnik z wodą, którego głębokość powinna być taka, by Agama mogła w nim wygodnie stanąć, ale nie zanurzyć się. Niektóre z gadów wolą jednak wodę płynącą, czyli sztuczne kaskady, po których spływa woda i swym szumem przypomina gadom o swoim istnieniu.

Oświetlenie:

Agamy te są światłolubne więc należy im zapewnić im dużo światła. Należy jak wcześniej wspomniałem zapewnić Agamom  takie oświetlenie, by temperatura uzyskana poprzez nagrzewanie się żarówek w dolnej części terrarium wynosiła ok. 25, w środkowej – 30, a w górnej - 35 stopni Celsjusza. Ponadto należy przygotować tzw. wyspę(y) ciepła, gdzie temperatura wynosić ma ok. 40 stopni. Dla prawidłowego rozwoju Agamom potrzebne jest promieniowanie UVB, które najlepiej zapewnić instalując w terrarium żarówkę (świetlówkę) emitującą 10% promieniowanie. Powinna być ona włączona przez 12 do 14. Godzin na dobę. Należy ją zamontować w takim miejscu, gdzie gady najczęściej przebywają (blisko miejsca w którym się wylegują). Brak lampy zapewniającej promieniowanie UVB powodować będzie u gada liczne choroby (m.in. krzywicę), które prowadzą w ostateczności do śmierci osobnika.

Żywienie:

Jaszczury te żywią się i pokarmem roślinnym i zwierzęcym . Na co dzień agamy dostają zieleninę, a co 2-3 dni żywą karmówkę, którą posypywać należy witaminami i minerałami oraz wapnem. Pokarm żywy powinien stanowić 2/3 diety. Do żywej karmówki zaliczyć można m.in.: świerszcze, karaczany, drewnojady, mączniki, oseski, oraz pokarm łąkowy. Ogólnie ich dieta nie różni się od diety popularnych „Brodaczy”.
Wyposażenie elektroniczne terrarium:

Celem codziennego badania parametrów terrarium wyposażone powinno być w mierniki wilgotności (higrometr) i temperatury ( termometr). To najważniejsze z elektronicznych urządzeń przydatnych w terrariach. Ponadto dobrym rozwiązaniem jest stosowanie czasowych wyłączników oświetlenia, które odpowiednio zaprogramowane będą załączać i wyłączać światło w terrarium.

Rozmnażanie i wzrost:

18- miesięczne A. Atricollis są gotowe do reprodukcji. Samica składa 8 – 15 jaj, które spędzają w temp ok. 30 stopni  ok. 60-90 dni. Po czym klują się młode. W pierwszym roku potrajają one swoja wielkość. Wzrost spowalnia się w kolejnych latach.

Ile Agam Atricollis w jednym terrarium?

Źródła podają, że jaszczurki te mogą tworzyć tzw. haremy składające się z samca i kilku samic i taką grupą przebywać w odpowiednio dużym terrarium. (Jednak informacja ta jak dotąd nie udało mi się potwierdzić praktycznie - sprawdzić). Można tez trzymać razem kilka samic. Natomiast samce w chwili osiągnięcia dojrzałości będą walczyć o swe terytorium i o samice, dlatego nie należy trzymać samców razem.

Podobieństwa A. atricollis i Pagona vitticeps.

Podstawowe informacje dotyczące różnic pomiędzy tymi gatunkami zostały przedstawione w powyższym materiale. W pozostałych kwestiach jaszczurki te nie różnią się zbytnio

Zebrał PAWEŁ MIELCZAREK
Korekta: Alicja
Notka od autora: Opracowane na podstawie różnorodnych materiałów zawartych na stronach internetowych. Gdy znajdę znów czas, wówczas dokończę opracowanie. Sprawi mi radość fakt, że setki godzin spędzonych w poszukiwaniu powyższych informacji nie poszły na marne i przydadzą się miłośnikom jaszczurek. Pozdrawiam facet, który zafascynował sie A. atricollis