Gekon perełkowy (Stenodactylus petrii ANDERSON, 1896)
- Nadrzędna kategoria: Jaszczurki (Sauria)
- Kategoria: Gekony (Gekkonidae)
- Opublikowano: wtorek, 27, grudzień 2005 02:00
- kober
![]() ![]() |
Informacje podstawowe | |
| Nazwa łacińska | Stenodactylus petrii | |
| Nazwa polska | Gekonik perełkowy | |
| Nazwa angielska | Anderson's Short-fingered Gecko | |
| Nazwa niemiecka | Dünnfingergecko | |
| Nazwa czeska | Gekon saharský | |
| Rozmiary | 6-8cm | |
| Terrarium | 40x30x30cm dla samca i dwóch samic | |
| Długość życia | około 10 lat | |
| Aktywność | nocna | |
| Temperatura | w dzień: 25-28°C pod promiennikiem do 40°C; nocą: 18-22°C | |
| Wilgotność | 40-50% | |
| Pokarm | zwierzęcy | |
| Polecany dla | średnio zaawansowanych | |
| Dymorfizm płciowy | widoczny | |
| Stan prawny | CITES: NIE UE: NIE Rejestracja: NIE (stan na 17.05.2010) | |
| Synonimy | Stenodactylus stenurus, Stenodactylus elimensis | |
| Występowanie | Moroko, Algeria, Tunezja, Egipt, Izrael, Sudan, Senegal, Maurytania, Mali, Libia, Eritrea, Niger | |
| Uwagi | Pustynny gekon, zamieszkujący samodzielnie wykopane norki. | |
Gekon perełkowy (Stenodactylus petrii), często nazywany również izraelskim gekonem pustynnym lub gekonem Petriego jest niewielką jaszczurka z rodziny Gekkonidae dorastającą do 10cm, choć przeważnie nie przekracza 6cm. W terrarium żyje około 8-10 lat. Posiada smukłe ciało, a walcowaty ogon stanowi 1/3 długości. Posiada dosyć długie kończyny, jego chód na "wysokich" nogach jest bardzo specyficzny. Głowa spłaszczona, trójkątna, oczy osadzone są wysoko. Skóra pokryta licznymi, drobnymi łuskami. Jego ubarwienie jest zmienne od złocistego aż do ciemnego brązu całe ciało pokrywają cętki a na ogonie występują pręgi. Spód ciała jasnożółty lub białawy. Gekony perełkowe są zwierzętami bardzo łagodnymi w stosunku do człowieka, choć złapane wydają piskliwe dźwięki.
Na wolności zamieszkuje wschodnią Algierię aż po Izrael. Spotkać ją można na obszarach piaszczystych, bądź kamienistych, często zakopane w piasku i wychodzące jedynie o zmierzchu. Ponieważ jest to gatunek nocny dzień spędza zakopany w podłożu, gdzie kopie tunele. Żyje zazwyczaj w grupach. Samce nie wykazują wobec siebie zbytniej agresywności jednak osobnik zdominowany może być odganiany od pokarmu.
Wymaga małej wielkości terrarium pustynnego o układzie poziomym. Minimalne wymiary dla grupy złożonej z jednego samca i 3-4 samic to 40x40x30cm (wysokość w przypadku tych gekonów nie ma znaczenia, gdyż przebywają jedynie na ziemi). Podłoże w terrarium powinien stanowić piasek lub mieszanina substratu kokosowego oraz piasku. Grubość podłoża powinna wynosić około 5-6cm tak, aby gekony bez trudu mogły się zakopać, należy utrzymać stałą wilgotność części podłoża (około 1/3) uważając, aby nie przeschło. Na główny wystrój powinny składać się skałki oraz korzenie. Należy te elementy umieścić tak, aby stworzyć miejsca umożliwiające gekonowi schowanie się. Estetykę i wygląd terrarium oraz samopoczucie zamieszkujących go zwierząt poprawi kilka kaktusów z niezbyt długimi, miękkimi kolcami. Nie można zapomnieć o miseczce na wodę, choć gekony piją wodę głównie podczas spryskiwania terrarium, które należy spryskiwać obficie raz dziennie.
W terrarium powinny panować warunki podobne do tych, jakie mają na wolności. Temperatura powinna wynosić od 25 do 30°C, a na wyspie ciepła może dochodzić nawet do 40°C. Należy zapewnić możliwość wyboru cieplejszych i chłodniejszych miejsc, dlatego promiennik ciepła umieszczamy w 1/3 długości terrarium. W nocy zapewniamy temperaturę 18-22°C. Wilgotność powinna być niska, około 40%, w nocy podwyższamy ją do około 60%. Uzyskujemy to poprzez spryskiwanie terrarium letnią, odstaną wodą. Gekony wówczas zaspokajają pragnienie, zlizując wodę ściekającą po elementach wyposażenia, roślinach i z własnych ciał. Czynność tą wykonujemy 1-2 razy dziennie. Należy zachować 12 godzinny cykl dnia i nocy. Terrarium oświetlamy najczęściej za pomocą świetlówki. W specjalistycznych sklepach zoologicznych można dostać takie, które wydzielają odpowiednią ilość promieniowania UVB, którym gekony, powinny być naświetlane (w przeciwnym wypadku nie będą mogły syntetyzować witaminy D3, a co za tym idzie poprawnie przyswajać wapnia, mogłoby, więc dojść do krzywicy).
W niewoli Stenodactylus petrii karmimy głównie rozmaitymi, odpowiednio dobranymi pod względem wielkości bezkręgowcami. Chętnie zjadają świerszcze, mączniki, karaczany, muchy, koniki polne, ćmy, larwy moli woskowych itp. W lato menu naszych podopiecznych możemy wzbogacać o plankton łąkowy. Należy jednak uważać, by schwytane owady nie pochodziły z terenów zanieczyszczonych lub pryskanych, ponieważ mogłyby zaszkodzić. Pod żadnym pozorem nie wolno podawać owadów posiadających żądła, trujących oraz larw much. Również zbyt duża ilość mączników jest szkodliwa, ponieważ posiadają one twarde, ciężko strawne pancerzyki chitynowe. Należy pamiętać, że dieta naszych podopiecznych powinna być jak najbardziej urozmaicona i bogata w witaminy. Im więcej różnych rodzajów pokarmu podajemy, tym dłużej będzie żyć i lepiej wyglądać nasz gekon.
Rozpoznanie płci u młodych osobników jest trudne. W przypadku dorosłych nie stanowi już takiego problemu, samce posiadają zgrubienie u nasady ogona, w której mieści się podwójny narząd kopulacyjny, czyli pół prącie (inna nazwa to hemipenes). Rozmnażanie jest trudne i odbywa się w terrarium od wiosny do jesieni. Należy zapewnić 3 miesięczny okres spoczynku obniżając temperaturę, redukując oświetlenie i ilość podawanego pokarmu. Samica składa jaja o średnicy około 5 mm w podłożu. Należy je przenieść do inkubatora wraz z podłożem, gdyż skorupka jest bardzo delikatna, uważając by ich przy tym nie obracać (mogłoby to spowodować śmierć zarodków). Najlepszym podłożem do inkubacji będzie vermiculit. Należy utrzymywać dość wysoką wilgotność około 80%. Temperatura powinna wynosić 26-27°C. Młode gekony w żadnym wypadku nie mogą mieszkać z rodzicami, ponieważ te mogłyby potraktować swoje potomstwo jak pożywienie. Dojrzałość płciową osiągają po około roku.



