Jaszczurka długoogonowa (Takydromus sexlineatus DAUDIN, 1802)
- Nadrzędna kategoria: Jaszczurki (Sauria)
- Kategoria: Jaszczurki właściwe (Lacertidae)
- Opublikowano: wtorek, 03, styczeń 2006 02:00
- Blue
![]() ![]() |
Informacje podstawowe | |
| Nazwa łacinka | Takydromus sexlineatus | |
| Nazwa polska | Jaszczurka długoogonowa | |
| Nazwa angielska | Asian Grass Lizard, Six-striped Long-tailed Lizard | |
| Nazwa niemiecka | Sechsstreifen-Langschwanzeidechse | |
| Nazwa czeska | Bičochvost šestipruhý | |
| Rozmiary | 25-30cm | |
| Terrarium | 40/40/60 (dł./szer./wys.) dla pary osobników | |
| Długość życia | 15-20 lat | |
| Aktywność | dzienna | |
| Temperatura | od 25-28°C pod promiennikiem nawet do 35°C | |
| Wilgotność | 50-60%, w nocy 80% | |
| Pokarm | zwierzęcy | |
| Polecany dla | początkujących | |
| Dymorfizm płciowy | widoczny | |
| Stan prawny | CITES: NIE UE: NIE Rejestracja: NIE (stan na 09.11.2009) | |
| Synonimy | Takydromus quadrilineatus, Tachydromus sexlineatus, Tachydromus sikkimensis, Tachydromus ocellatus, Tachydromus typus, Tachydromus meridionalis, Tachydromus kwangsiensis, Takydromus sexlineatus meridionalis | |
| Występowanie | Indie, Chiny, Tajlandia, Laos, Kambodża, Wietnam, Myanmar (= Birma) Malezja Peninsula, Indonezja (Sumatra, Java, Borneo) | |
| Uwagi | Delikatna i bardzo zwinna jaszczurka, przy wykonywaniu jakichkolwiek czynności w terrarium należy zachować szczególną ostrożność aby zapobiec ucieczce gada. | |
Informacje szczegółowe
Pochodzenie i informacje wstępne
Jaszczurka długoogonowa zamieszkuje głównie część obszarów Azji i Chin oraz prawie całe Indie. Można wyróżnić dwa podgatunki Takydromus sexlineatus sexlineatus, oraz Takydromus sexlineatus ocellatus.
Jaszczurki te najczęściej zamieszkują trawiaste i mocno nasłonecznione obszary, choć można je również spotkać na plantacjach, terenach skalnych, jak i w lasach. T.sexlineatus są bardzo zwinne, oraz doskonale się wspinają. Z niewiarygodną zręcznością potrafią się przedzierać przez różnego rodzaju gęstwiny i krzewy. świetnie sobie radzą i przystosowują się do wielu odmiennych środowisk.
Wygląd
Jaszczurka ta posiada smukłą budowę ciała i wyjątkowo długi ogon, który może osiągać do 24cm. T.sexlineatus osiągają od 25-30cm, z czego sam tułów stanowi zaledwie 6-8cm. Grzbiet zwierzęcia jest przeważnie oliwkowy, lub ciemnobrązowy, natomiast boki są zdobione beżowymi lub żółtymi pasami, które ciągną się od głowy aż po sam ogon.
Terrarium
Minimalne wymiary terrarium dla pary tego gatunku to 40dł/szer40/wys60. W naturalnych warunkach jaszczurki te bardzo często wspinają się po roślinach krzewach skałach i innych powierzchniach dlatego bardzo istotna jest wysokość. Aby ułatwić im wspinaczkę dodatkowo możemy tylną i boczne ściany terrarium wyłożyć korkiem, czy też kompozycją kamieni, lub piaskowca z zaprawą murarską, co również będzie znacznie wzbogaci wystrój naszego terrarium. Zbiornik powinien być gęsto obsadzony roślinami, świetnie do tego nadają się małe gatunki fikusów, niektóre gatunki babusów, zielistka. W wystrój terrarium prócz roślin powinny wchodzić również różnego rodzaju korzenie i pnie, które będą służyć jako miejsce do wypoczynku, czy też jako kryjówki. Jako podłoża najlepiej użyć torfu wymieszanego z piaskiem, podłoże powinno być stale wilgotne. Bardzo ważna jest prawidłowa wentylacja, której brak będzie powodował w terrarium duchotę która niekorzystnie będzie wpływać na samopoczucie zwierząt, jak i rozwój roślin.
Temperatura w dzień powinna utrzymywać się na poziomie 25-28 stopni (na "wyspie" ciepła może dochodzić do 35 stopni), w nocy temperatura powinna obniżać się do 20 stopni. Terrarium najlepiej ogrzewać lustrzankami, które powinny być tak umieszczone, aby tworzyły również miejsce zacienione, w którym zwierze mogło by się schronić w razie potrzeby. Wskazane jest umieszczenie świetlówki emitującej promienie UV ponieważ T.sexlineatus bez dostępu do UV nie mogą syntetyzować witaminy D3, która jest niezbędna do prawidłowego przyswojenia wapna. Przy nie doborze wapna pojawia się krzywica, która nie leczona może doprowadzić do dużego zniekształcenia ciała, a nawet śmierci gada. Jednak niektórzy terraryści utrzymują ten gatunek w dobrej kondycji stosując jedynie odpowiednio dobrane preparaty witaminowe, bez jakiegokolwiek dostępu do UV. Ja osobiście polecam umieszczenie w terrarium świetlówki emitującej UV, ponieważ znacznie zmniejsza się ryzyko wystąpienia krzywicy, a i korzystnie wpływa na wygląd, kondycję i rozród zwierząt.
Wilgotność w dzień utrzymujemy na poziomie 50-60% w nocy natomiast powinniśmy ją podwyższyć do 80%. Odpowiednią wilgotność utrzymujemy poprzez regularne zraszanie terrarium letnią i odstaną wodą. Powinniśmy również umieścić naczynie z wodą, pojemnik ten powinien być na tyle płytki, aby zwierzę mogło bez problemu wydostać.
Karmienie
Jaszczurki długoogonowe jak większość niewielkich jaszczurek drapieżnych żywi się najrozmaitszymi drobnymi owadami i bezkręgowcami. W hodowli terraryjnej podajemy im głównie średniej wielkości świerszcze, larwy mączniak, muchy i muszki owocowe, które należą do jednych z ulubionych przysmaków tego gada. Należy pamiętać o tym, aby starać się podawać larwy mącznika, jak najrzadziej, ponieważ są mało odżywcze, a ich chitynowy pancerz w większych ilościach może doprowadzić do zaczopowania układu pokarmowego gada. Latem powinniśmy wzbogacać dietę naszych podopiecznych o rozmaity plankton łąkowy (należy szczególnie zwrócić uwagę na to, aby obszary na których znajduję się owady, które chcemy podać jaszczurce nie znajdowały się blisko dróg czy szos, należy również bezwzględnie unikać podawania owadów które są uzbrojone w żądła. Pokarm powinien być co 2-4 dni posypywany wapnem i witaminami dla gadów. Ciekawy jest sposób w jaki T.sexlineatus radzi sobie z większymi ofiarami, jaszczurka najpierw gryzie je w okolicach karku następnie odgryza im nogi, a na koniec ofiara jest bardzo starannie przeżuwana po kawałku.
Uwagi
Jaszczurek długoogonowych zdecydowanie nie powinno brać się na ręce, jak i wypuszczać poza terrarium. Są to jaszczurki bardzo drobne i delikatne, a przede wszystkim bardzo zwinne i próba wzięcia T.sexlineatus na ręce z pewnością zakończyła by się jej ucieczką, poza tym nie dość że takie czynności dostarczały by zwierzęciu niepotrzebnego stresu.
Bardzo często zdarza się, że jaszczurki te są trzymane w terrariach tropikalnych i błotnych gdzie panuje za wysoka wilgotność. Wilgotność nie powinna przekraczać w dzień 60%, jeżeli przez cały czas utrzymuje się na poziomie 70-80% to może wpływać niekorzystnie na samopoczucie gada a nawet na jego zdrowie
Współlokatorzy
Jaszczurki długoogonowe są raczej spokojne i rzadko kiedy przejawiają agresję. Nawet samce mają słabo rozwinięty instynkt terytorialny i tolerują siebie nawzajem. Dlatego możemy połączyć T.sexlineatus z innymi jaszczurkami o podobnych rozmairach i wymaganiach. Na wspólakatorów dla tego gada nadaja się: Anolis zielony, male gatunki felsum takie jak np. P.dubia
Rozród
Samce w porównaniu do samic mają o wiele grubszą podstawę ogona, jak i pory udowe, również głowa jest bardziej masywna.
Jeżeli chcemy doczekać się potomstwa T.sexlineatus konieczne jest zasymulowanie pory suchej i deszczowej. Wilgotność przez 2-3 miesiące powinna utrzymywać się na bardzo niskim poziomie (terrarium powinno być zraszane raz w tygodniu), po tym okresie stopniowo ją zwiększamy i staramy się utrzymać ciągle na poziomie przynajmniej 60-70%. Podczas "suszy" można także obniżyć temperaturę która póśniej powinna wzrastać wraz z wilgotnością. Samica składa przeważnie od 2-5 jaj które zagrzebuje w wilgotnym podłożu starając się je ukryć (często zdarza się że jaja są składane w miejscu nie dostępnym dla opiekuna i wtedy musimy je pozostawić w terrarium). Młode jaszczurki wylęgają się po około 50-60 dniach inkubacji.
Pochodzenie i informacje wstępne
Jaszczurka długoogonowa zamieszkuje głównie część obszarów Azji i Chin oraz prawie całe Indie. Można wyróżnić dwa podgatunki Takydromus sexlineatus sexlineatus, oraz Takydromus sexlineatus ocellatus.
Jaszczurki te najczęściej zamieszkują trawiaste i mocno nasłonecznione obszary, choć można je również spotkać na plantacjach, terenach skalnych, jak i w lasach. T.sexlineatus są bardzo zwinne, oraz doskonale się wspinają. Z niewiarygodną zręcznością potrafią się przedzierać przez różnego rodzaju gęstwiny i krzewy. świetnie sobie radzą i przystosowują się do wielu odmiennych środowisk.
Wygląd
Jaszczurka ta posiada smukłą budowę ciała i wyjątkowo długi ogon, który może osiągać do 24cm. T.sexlineatus osiągają od 25-30cm, z czego sam tułów stanowi zaledwie 6-8cm. Grzbiet zwierzęcia jest przeważnie oliwkowy, lub ciemnobrązowy, natomiast boki są zdobione beżowymi lub żółtymi pasami, które ciągną się od głowy aż po sam ogon.
Terrarium
Minimalne wymiary terrarium dla pary tego gatunku to 40dł/szer40/wys60. W naturalnych warunkach jaszczurki te bardzo często wspinają się po roślinach krzewach skałach i innych powierzchniach dlatego bardzo istotna jest wysokość. Aby ułatwić im wspinaczkę dodatkowo możemy tylną i boczne ściany terrarium wyłożyć korkiem, czy też kompozycją kamieni, lub piaskowca z zaprawą murarską, co również będzie znacznie wzbogaci wystrój naszego terrarium. Zbiornik powinien być gęsto obsadzony roślinami, świetnie do tego nadają się małe gatunki fikusów, niektóre gatunki babusów, zielistka. W wystrój terrarium prócz roślin powinny wchodzić również różnego rodzaju korzenie i pnie, które będą służyć jako miejsce do wypoczynku, czy też jako kryjówki. Jako podłoża najlepiej użyć torfu wymieszanego z piaskiem, podłoże powinno być stale wilgotne. Bardzo ważna jest prawidłowa wentylacja, której brak będzie powodował w terrarium duchotę która niekorzystnie będzie wpływać na samopoczucie zwierząt, jak i rozwój roślin.
Temperatura w dzień powinna utrzymywać się na poziomie 25-28 stopni (na "wyspie" ciepła może dochodzić do 35 stopni), w nocy temperatura powinna obniżać się do 20 stopni. Terrarium najlepiej ogrzewać lustrzankami, które powinny być tak umieszczone, aby tworzyły również miejsce zacienione, w którym zwierze mogło by się schronić w razie potrzeby. Wskazane jest umieszczenie świetlówki emitującej promienie UV ponieważ T.sexlineatus bez dostępu do UV nie mogą syntetyzować witaminy D3, która jest niezbędna do prawidłowego przyswojenia wapna. Przy nie doborze wapna pojawia się krzywica, która nie leczona może doprowadzić do dużego zniekształcenia ciała, a nawet śmierci gada. Jednak niektórzy terraryści utrzymują ten gatunek w dobrej kondycji stosując jedynie odpowiednio dobrane preparaty witaminowe, bez jakiegokolwiek dostępu do UV. Ja osobiście polecam umieszczenie w terrarium świetlówki emitującej UV, ponieważ znacznie zmniejsza się ryzyko wystąpienia krzywicy, a i korzystnie wpływa na wygląd, kondycję i rozród zwierząt.
Wilgotność w dzień utrzymujemy na poziomie 50-60% w nocy natomiast powinniśmy ją podwyższyć do 80%. Odpowiednią wilgotność utrzymujemy poprzez regularne zraszanie terrarium letnią i odstaną wodą. Powinniśmy również umieścić naczynie z wodą, pojemnik ten powinien być na tyle płytki, aby zwierzę mogło bez problemu wydostać.
Karmienie
Jaszczurki długoogonowe jak większość niewielkich jaszczurek drapieżnych żywi się najrozmaitszymi drobnymi owadami i bezkręgowcami. W hodowli terraryjnej podajemy im głównie średniej wielkości świerszcze, larwy mączniak, muchy i muszki owocowe, które należą do jednych z ulubionych przysmaków tego gada. Należy pamiętać o tym, aby starać się podawać larwy mącznika, jak najrzadziej, ponieważ są mało odżywcze, a ich chitynowy pancerz w większych ilościach może doprowadzić do zaczopowania układu pokarmowego gada. Latem powinniśmy wzbogacać dietę naszych podopiecznych o rozmaity plankton łąkowy (należy szczególnie zwrócić uwagę na to, aby obszary na których znajduję się owady, które chcemy podać jaszczurce nie znajdowały się blisko dróg czy szos, należy również bezwzględnie unikać podawania owadów które są uzbrojone w żądła. Pokarm powinien być co 2-4 dni posypywany wapnem i witaminami dla gadów. Ciekawy jest sposób w jaki T.sexlineatus radzi sobie z większymi ofiarami, jaszczurka najpierw gryzie je w okolicach karku następnie odgryza im nogi, a na koniec ofiara jest bardzo starannie przeżuwana po kawałku.
Uwagi
Jaszczurek długoogonowych zdecydowanie nie powinno brać się na ręce, jak i wypuszczać poza terrarium. Są to jaszczurki bardzo drobne i delikatne, a przede wszystkim bardzo zwinne i próba wzięcia T.sexlineatus na ręce z pewnością zakończyła by się jej ucieczką, poza tym nie dość że takie czynności dostarczały by zwierzęciu niepotrzebnego stresu.
Bardzo często zdarza się, że jaszczurki te są trzymane w terrariach tropikalnych i błotnych gdzie panuje za wysoka wilgotność. Wilgotność nie powinna przekraczać w dzień 60%, jeżeli przez cały czas utrzymuje się na poziomie 70-80% to może wpływać niekorzystnie na samopoczucie gada a nawet na jego zdrowie
Współlokatorzy
Jaszczurki długoogonowe są raczej spokojne i rzadko kiedy przejawiają agresję. Nawet samce mają słabo rozwinięty instynkt terytorialny i tolerują siebie nawzajem. Dlatego możemy połączyć T.sexlineatus z innymi jaszczurkami o podobnych rozmairach i wymaganiach. Na wspólakatorów dla tego gada nadaja się: Anolis zielony, male gatunki felsum takie jak np. P.dubia
Rozród
Samce w porównaniu do samic mają o wiele grubszą podstawę ogona, jak i pory udowe, również głowa jest bardziej masywna.
Jeżeli chcemy doczekać się potomstwa T.sexlineatus konieczne jest zasymulowanie pory suchej i deszczowej. Wilgotność przez 2-3 miesiące powinna utrzymywać się na bardzo niskim poziomie (terrarium powinno być zraszane raz w tygodniu), po tym okresie stopniowo ją zwiększamy i staramy się utrzymać ciągle na poziomie przynajmniej 60-70%. Podczas "suszy" można także obniżyć temperaturę która póśniej powinna wzrastać wraz z wilgotnością. Samica składa przeważnie od 2-5 jaj które zagrzebuje w wilgotnym podłożu starając się je ukryć (często zdarza się że jaja są składane w miejscu nie dostępnym dla opiekuna i wtedy musimy je pozostawić w terrarium). Młode jaszczurki wylęgają się po około 50-60 dniach inkubacji.



